رباخواری

اطاعت بی چون و چرا و مسئولیت پذیری 

48- پس اهل ایمان و معرفت بایستی با مسئولیت تمام و کمال خودش دست از خودش بکشد و به امر مخلصین گردن نهد. زیرا جز این چاره ای ندارد. زیرا بشریت در طول تاریخ تا به امروز بدون پذیرش مسئولیت خود و اعمال و سرنوشتش یکسره مشغول خودپرستی بوده است و اینک از جهنمی که به دستان خود فراهم کرده رهائی ندارد. هرچند که ظاهراً تقصیرش را به گردن دیگران، حکومتها و زمانه می اندازد ولی با این فرافکنی ذره ای هم از عذابش کاسته نمی شود.

از کتاب مبانی عرفان عملی ص 74

155- کتاب صوتی (10) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

همه کتاب های صوتی و متنی استاد علی اکبر خانجانی در سایت :khanjany.com و nooreomid.net 

نشانی تلگرام: khodshenasi4@

 نشانی آپارات : aparat.com/bihamta95

تنها راه نجات جامعه ما

به گواه تاریخ، دین خدا و مقدسات از ھیچ جناحی به اندازه نفاق یعنی کفر پنھان در لباس دین، لطمه

نخورده است . بزرگترین فجایع بشری از قلمرو نفاق برخاسته است که حاصل اکراه و ریا و جبر در دین

خداست . ھمه امامان وعارفان بدست رؤسای نفاق به قتل رسیده اند.

آن بخشی از نفاق که تبدیل به نھادھای اجتماعی می شود برخاسته از اکراه و جبری است که از جانب

حکومت تحت عنوان دین به مردم تحمیل می شود و بدینگونه شاھد بروز مؤسسات قرض الحسنه

ھستیم که کانون رباخواری در جامعه ھستند و ظھور محافل فسق و فجوری که بنام مداحی وعزاداری

حسینی و سماع عارفانه نھادینه می شوند که شومن ھا و کاباره ھائی در لباس مقدسات ھستند.

امروزه تنھا راه نجات جامعه ما اجرای ھمه جانبه آیه الکرسی یعنی « لااکراه فی الدین » است. تلاش

برای پنھان ساختن کفر جامعه منجر به ایجاد نفاق می شود و لذا در لباس دین و مقدسات و عبادات

شاھد بروز اشد جنایات می شویم و ھمه اینھا البته به نام اسلام تمام می شود و نھایتاً نظامی را که بر

اسلام بنا شده از بنیاد می پوساند. در معرفت اسلامی ھیچ مصلحتی بنام نفاق نداریم .« نفاق »

بزرگترین مصلحت کفر و ابلیس است.

چنین تلاشھائی جز به پنھان داشتن مرز بین کفر و دین نمی انجامد که ھمه تبھکاران را در این لباس

پوشش میدھد و حمایت می کند. در آیه الکرسی که شاه آیه قرآن نامیده شده ملاک تشخیص رشد و

گمراھی بوضوح معین شده و آن « لا اکراه فی الدین »است که متأسفانه در کشور ما جز به حرف رعایت

نمی شود و بزرگترین قلمرو مفاسد و براندازی دین و مقدسات و نھایتاً خود نظام اسلامی است. بیائید

میکده ھا و اماکن رسمی فساد را افتتاح کنید تا مرز بین کفر و دین آشکار شود تا جوانان ما امکان

تشخیص و انتخاب بیابند.