عشق زنانه

حماقت مردانه و مکر زنانه

" مرد مظهر عقل و زن مظهر عشق است " : به نظر ما دروغ و تهمت و جهل و سوء تفاهمی بزرگتر از این پدید نیامده است. پذیرش این ادعا از جانب مرد بزرگترین نشانه حماقت مردانه و از جانب زن هم بزرگترین نشانه مکر زنانه است. زیرا کل مکر زنانه محصول تجاهل اوست و عین تجاهل اوست.

....

این زن است که مظهر عقل است ولی عموماً از عقل خود بر علیه مرد استفاده می کند و این همان مکر اوست که به نوعی حق او نیز در قبال قلدری مرد هم محسوب می شود هر چند که در بلند مدت به ضرر خود زن است و چه بسا به مکر خود مبتلا می گردد و به جنون می گراید که این عذاب مکر او می باشد. مکرش با عقلش، عقلی که در او نقد است.

استاد علی اکبر خانجانی

کتاب فلسفه وجودی مرد ص ۵۶

هویت ذاتی زن

زن همواره می خواهد که مردی وی را عاشقانه بپرستد.  اینست آن هویتی که ذاتاً برایش باقی می ماند و بدین واسطه همه کمبودها و سختی ها را گوارا می یابد.  زنی که عاشق صادق داشته باشد هرگز دکتر و مهندس و رئیس بودن و پولدار بودن و آزادیهای اجتماعی را ارزشی چندان نمی نهد و چنگی به دلش نمی زند. ولی زنی که عاشقی نداشته باشد و یا اینکه خودش عاشق نباشد تمام هم و غمش کسب قدرت بیرونی است : قدرت علمی، اقتصادی، اجتماعی، هنری، فنی و سکسی، و اگر هیچکدام از این امکانات را هم نداشته باشد به مذهب خرافه چنگ می زند و مبدل به ******** و فال گیر و وردخوان و متشرعی بغایت افراطی و دیوانه می شود و گاه تارک دنیا می گردد : راهبه!  همین وضعیت شامل حال مرد هم می شود و اگر زنی نباشد که وی را پرستش نماید بطرز جنون آمیزی بسوی کسب قدرتهای بیرونی می رود مگر اینکه این مرد اهل ایمان و معرفت باشد و رو بسوی کانون هویت ذاتی خویش داشته باشد. همین مسئله در باره زن نیز مصداق دارد. 

استاد علی اکبر خانجانی 

کتاب فلسفه وجودی زن ص ۱۱