تربیت

اصول تربیتی بر مبنای رحمت و محبت

671- اکثراً بر این باورند که رحمت و محبت یعنی قربان صدقه رفتن و ناز و نوازش کردن و همه امیال طرف را برآورده نمودن و همه اعمالش را تصدیق کردن و او را پرستیدن! این درست در نقطه مقابل رحمت و محبت قرار دارد و عین فسق و فریب و تبهکاری و شیطنت است. تا بر این پنداری اسیر شیطانی!

672- رحمت آن کردار و گفتاری را گویند که باعث بیداری و عقلانیت است و محبت هم آن کردار و گفتاری را گویند که موجب هدایت بسوی خداست به هر روش که باشد. و این روش در باره دو نفر یکسان و مشابه نیست.

از کتاب عقل الهی

ازدواج و زناشوئی و تربیت فرزند

21- اگر امروزه بچه داری و بحران تربیت بچه تبدیل به یک معضله جهانی شده تا آنجا که سدی محکم در مقابل ازدواج شده است حاصل مرگ ولایت زناشوئی است. فرزندان این مرگ، هزاران بار مفلوکتر از فرزندان طلاق هستند. این فرزندان از بچه هائی که در پرورشگاه ها به بار می آیند بی هویت ترند و در قحطی عاطفه و عقل و اراده جان می کنند.

22- کسانی که با شعار برابری ازدواج می کنند و ادعا می کنند که دو دوست هستند و نه زن و شوهر، به عاقبت فجیعی می رسند زیرا این به اصطلاح برابری و دوستی فقط و فقط پوششی برای فرار از مسئولیت است که: ما هر دو برابریم پس هیچ کس مسئول نیست! این بی تعهدی و رذالت تحت عنوان ازدواج دوستانه تقدیس می شود. این بی مسئولیتی و بی غیرتی مرد، لباس عشق و ایثار به تن کرده و تازه بر زن منت هم دارد و زن به سودای برتری جوئی اش نمی داند چه کلاه بزرگی بر سر خود نهاده است.

از کتاب مبانی عرفان عملی - زناشوئی و ازدواج ص 120

155- کتاب صوتی (1) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (2) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (3) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (4) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (5) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (6) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (7) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (8) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (9) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (10) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (11) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (12) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (13) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (14) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (15) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (16) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (17) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب صوتی (18) مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

155- کتاب مبانی عرفان عملی‌ - ۱۳۹۲ (Principles of practical Theosophy)

دانلود رایگان کتاب های صوتی و متنی استاد علی اکبر خانجانی در سایت :khanjany.com و nooreomid.net 

نشانی تلگرام: khodshenasi4@

 نشانی آپارات : aparat.com/bihamta95

تربیت کودکان

30- یعنی هر کجا که تربیت کودکان به زور و تهدید و تطمیع کشیده می شود انحراف آغاز شده است. این حداقل و اساس و مقدمه ای بر تربیت است. و این بدان معناست که اگر کسی تربیت کردن نمی داند بهتر است هیچ کاری نکند تا لااقل موجب گمراهی نشود.

31- کسی که نمی تواند نیکی را انتقال دهد اگر دست به زور زند ایجاد ریا می کند که همان شرارت پنهان است که بدترین بدیهاست و شدیدترین گمراهی را پدید می آورد.

32- اختیار و آزاد نهادن کودکان بهمراه نظارت و مراقبت خود حداقل تربیت است زیرا کودک را بخود وا می نهد و کودک جبراً به فطرت خود رجوع می کند و لذا تحت تربیت الهی قرار می گیرد.

33- اگر کودکان را مجبور به شرارت و دروغ نسازیم و بخود رهایشان کنیم تحت ولایت الهی تربیت می شوند. و این ریشه ای ترین تربیت است که خداوند رب العالمین است. و اینست که اکثر کودکان یتیم از جمله بهترین تربیت یافتگان هستند.

از کتاب سیر و سلوک عرفانی - الفبای تعلیم و تربیت ص 171

100-  کتاب صوتی (20) سیر و سلوک عرفانی (احوال، مراحل، مقامات) - ۱۳۸۸ (Theosophical Movement)

100-  کتاب سیر و سلوک عرفانی (احوال، مراحل، مقامات) - ۱۳۸۸ (Theosophical Movement)

همه کتاب های صوتی و متنی استاد علی اکبر خانجانی در سایت :khanjany.com و nooreomid.net 

نشانی تلگرام: khodshenasi4@

 نشانی آپارات : aparat.com/bihamta95

انحراف در تعلیم و تربیت دینی

484- اینها می پندارند که خداوند محتاج نماز و عبادت بنده است و از بابت آن به آدمی اجر عرفانی می دهد. در حالیکه خود این عبادات برترین اجر هستند که چه بسا در نمازی معراج رخ می دهد همانطور که نماز مومن باید معراج او باشد. یعنی نماز اجر است نه ابزار و وسیله رسیدن به اجر. اینان وسیله را با هدف عوضی گرفته اند و اینست راز سوء تفاهم و بدبینی متشرعین و روحانیون نسبت به عرفا و حالات عرفانی.

485- وقتی سئوال می کنند که چکار کنیم که به عرفان برسیم و عارف شویم آدم از اینهمه کج فهمی و انحرافات در تعلیم و تربیت دینی متأثر و اندوهگین و مأیوس می شود. و آنگاه که برخی از آقایان در پاسخ به این سئوال نسخه ای از ورد و ذکر و نوافل و ریاضت ها را می پیچند آدم نمی تواند از بدبختی این مسلمانی گریه نکند.

486 - ولی پاسخ ما سئوال مذکور اینست: ...

از کتاب " نامه های عرفانی " استاد علی اکبر خانجانی ص 79

خودشناسی گناه (فلسفه گناه)

گناه و پلیدی در عرصه تعریف بکلی متفاوت است از عرصه عمل خویشتن . یعنی ھر آنچه را که ھر کسی

در نفس عمل خود به حساب بزرگواری و قداست و ایثار و عظمت خود می آورد اتفاقاً ھمان گناھان و

پلیدی نفس اوست یعنی درست آنجائی که خود را کاملاً به لحاظ ذھنی حق بجانب می داند. اگر چنین

نبود اصلاً امری بنام خودفریبی و شیطنت و غرور معنا نمی داشت و آدمی برای تربیت و تزکیه نفس خود

به ھیچ استاد و مرادی و امامی نیاز نمی داشت زیرا ھمه آدمھا طبق وراثت فرھنگی و آموزه ھای

اخلاقی فرق نیک و بد را می دانند و ھمین دانائی کفایت می کرد.

آدمی تا گناھان را برای ذھن خود توجیه وتقدیس نکند مرتکب آنھا نمی شود و به آنھا ادامه نمی دھد .

آنچه را که ھر کسی در ذھن خود مترادف مظلومیت خود می داند دقیقاً ھمان ظالمیت اوست. آنچه را که

ایثار خود می خواند ھمان تجاوز اوست.

و آنچه را که ناحقی دیگران نسبت بخود می خواند حق اوست. و آنچه را که عقل و ایمان خود می پندارد

جھل و کفر اوست و........ اگر چنین نبود اینک قرنھا بود که زمین مبدل به بھشت موعود شده بود زیرا

ھمه طبق تعریف و آموزه ھای دینی فرق گناه وصواب و راست و دروغ و باید و نباید را می دانند.

اگر چنین نبود اصلاً امر به خودشناسی مسئله ای مھمل می بود. آنچه که گناه نامیده می شود ھمان

چیزی است که ھر کسی در ذھنش آنرا « من » می نامد. و این « من » کارخانه تبدیل گناه به صواب و دروغ

به راست است. و لذا خودشناسی تماماً فریب شناسی است.

از کتاب " دایره المعارف عرفانی " استاد علی اکبر خانجانی جلد سوم ص 79