شناخت انسان

شناخت خویشتن

خود-شناسی از جمله حیرت آورترین دعویهای معرفتی بشر است و به لحاظی از ادعای خداشناسی نیز حیرت آورتر است چرا که خداوند نادیدنی است و لذا در جستجوی شناختِ او بودن امری معقول است زیرا اصولاً آدمی واژه"شناخت" را در باره امور غیبی یا مجهول بکار می برد و خودشناسی از این لحاظ ادعائی حیرت آور می نماید: شناخت خویش!؟ زیرا هر کسی بطور ضمنی، گفته یا ناگفته مدعی است که مسلماً خودش را می شناسد و یا لااقل خودش را بیشتر از هر چیز دیگری در جهان می شناسد لذا نیازی به خود-شناسی نیست بلکه نیاز به شناخت دیگران است: چیزها و انسانها و حوادث دیگر: غیر خود! 

از کتاب کند و کاوی در اصول جلد اول - مبحث خودشناسی

۱۸ کتاب صوتی(۱) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۲) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۳) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۴) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۵) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۶) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۷) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۸) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۹) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۱۰) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۱۱) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۱۲) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۱۳) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۱۴) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۱۵) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۱۶) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب صوتی(۱۷) کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

۱۸ کتاب کندوکاوی در اصول جلد۱ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 1)

دانلود رایگان کتاب های صوتی و متنی استاد علی اکبر خانجانی در سایت :khanjany.com و nooreomid.net 

نشانی تلگرام: khodshenasi4@

 نشانی آپارات : aparat.com/bihamta95

 امپریالیزم شناخت ( انسان سلطه جو )

فرد همواره می خواهد کل شناخت خود را برعلیه جهان بیرون و انسانهای محیط خود بکار گیرد و آنها را تحت فرمان خود آورد و زیر پای خود له کند و نابود سازد ولی همواره این شناخت است که پس از مهلت هایی که به فرد می دهد نهایتاً بر علیه سلطه گری اش قیام می کند و او را پوچ می سازد. در اینجا امپریالیزم شناخت یک امپراطور عادلی است و امپریالیزم ضد امپریالیزم محسوب می شود.

انسان امپریالیستی و سلطه جو که آرمانی جز نابودی دیگران ندارد و در جهان هستی جز خودش را نمی خواهد باقی بگذارد همواره سعی دارد کل جریان شناخت خود را تبدیل به ابزارهای سرکوب نماید ： ابزارهای علمی و فنی و اخلاقی و هنری و عاطفی و نهایتاً نظامی و سیاسی و اقتصادی. در نزد او علم حقیقی آن است که علوم دیگران را باطل سازد و دیگران را مسخر و مسخره خود نماید، فن و مذهب و عاطفه اش نیز چنین است. در نزد او هر آنچه که بر علیه انهدام دیگران بکارش آید مفید است و مابقی بیهوده و بی ارزش است. ولی در هر پیروزی که درانهدام دیگران نصیبش می شود به ناگاه بطرز حیرت آوری خودش نیز باطل می شود و له می گردد. یعنی خودش نبز نهایتاً مشمول عملکرد و خاصیت شناخت خودش می شود و قربانی شناخت خود می گردد.

استاد علی اکبر خانجانی

کتاب شناخت شناسی ص ۸۹

خودشناسی گناه (فلسفه گناه)

گناه و پلیدی در عرصه تعریف بکلی متفاوت است از عرصه عمل خویشتن . یعنی ھر آنچه را که ھر کسی

در نفس عمل خود به حساب بزرگواری و قداست و ایثار و عظمت خود می آورد اتفاقاً ھمان گناھان و

پلیدی نفس اوست یعنی درست آنجائی که خود را کاملاً به لحاظ ذھنی حق بجانب می داند. اگر چنین

نبود اصلاً امری بنام خودفریبی و شیطنت و غرور معنا نمی داشت و آدمی برای تربیت و تزکیه نفس خود

به ھیچ استاد و مرادی و امامی نیاز نمی داشت زیرا ھمه آدمھا طبق وراثت فرھنگی و آموزه ھای

اخلاقی فرق نیک و بد را می دانند و ھمین دانائی کفایت می کرد.

آدمی تا گناھان را برای ذھن خود توجیه وتقدیس نکند مرتکب آنھا نمی شود و به آنھا ادامه نمی دھد .

آنچه را که ھر کسی در ذھن خود مترادف مظلومیت خود می داند دقیقاً ھمان ظالمیت اوست. آنچه را که

ایثار خود می خواند ھمان تجاوز اوست.

و آنچه را که ناحقی دیگران نسبت بخود می خواند حق اوست. و آنچه را که عقل و ایمان خود می پندارد

جھل و کفر اوست و........ اگر چنین نبود اینک قرنھا بود که زمین مبدل به بھشت موعود شده بود زیرا

ھمه طبق تعریف و آموزه ھای دینی فرق گناه وصواب و راست و دروغ و باید و نباید را می دانند.

اگر چنین نبود اصلاً امر به خودشناسی مسئله ای مھمل می بود. آنچه که گناه نامیده می شود ھمان

چیزی است که ھر کسی در ذھنش آنرا « من » می نامد. و این « من » کارخانه تبدیل گناه به صواب و دروغ

به راست است. و لذا خودشناسی تماماً فریب شناسی است.

از کتاب " دایره المعارف عرفانی " استاد علی اکبر خانجانی جلد سوم ص 79

آخرین سئوال

(نجات آخرالزمان)

حرف آخر اینست که کل بشریت با سرعتی فزاینده در حال سقوط آزاد در دوزخ تکنولوژی و آزادی و جنون

و جنایت است و ھیچ قدرتی قادر نیست این حرکت را در جوامع متوقف نماید تا ظھور ناجی موعود که

سرآغاز رستاخیز است. و تا قبل از آن ھیچ راه نجات اجتماعی وجود ندارد .

ولی آیا تا قبل از آن که معلوم نیست که در مجال عمر فردی ما باشد ، چه می توان کرد؟ آیا ھیچ راه

نجات فردی وجود دارد؟ این سئوال اھل ایمان و معرفت است که درباره ماھیت انسان و جوامع آخر

الزمان به باور و یقین رسیده است و تباھی جوامع بشری را حتمی می داند.

یکی از عللی که نجات جمعی را ناممکن می سازد اینست که در آخر الزمان اصولاً جمعی وجود ندارد الا

تراکم انبوه تنھایان. وگرنه با نجات ھر فردی کل آدمھای روابط اجتماعی او نیز در مراتب نجات قرار می

گرفتند. ھمین مسئله نیز خود نجات فردی را سخت تر می کند زیرا آدمی طبعاً اجتماعی و عاطفی است و

نجات را برای خودش نه به تنھائی می خواھد و نه می تواند زیرا شھامتش را ندارد. اینست که نجاتھای

فردی در ھر عصر و اجتماعی مولد انسانھائی است که قھرمان ملی نامیده می شوند و یا قدیس. ھر که

بخواھد خودش را به تنھائی نجات دھد ھر چند که قادر نیست که دیگران و حتی عزیزانش را ھم با خود

برھاند ولی شرایط و اوضاع جامعه خود را دگرگون می سازد و انقلابی را موجب می گردد که به مثابه

یک نجات مقطعی یا توقفی در سقوط است . زندگی ھمه بزرگان معرفت از این نوع است و ھمه

انقلابات محصول زندگی این تنھایان نجات یافته است. نجات آخرالزمان نجاتی فردی است این مسئله در

قرآن نیز بارھا متذکر شده است.

از کتاب " دایره المعارف عرفانی " استاد علی اکبر خانجانی جلد دوم ص 46