دوستی

زمان و شناخت

هر شناختی یا محصول گذار زمان در انسان است و یا محصول تجربه جاودانگی که همان تجربه جوهره زمان است. شناخت نوع اول ماهیتاً در جدال بر علیه زمانیت است و با مرگ می جنگد. همه علوم مدرسه ای از این نوع هستند و همه شناختهای اکتسابی از معلم و مدرسه و کتاب و همه شناختهای تجزیه تحلیلی و علت-معلولی. شناخت نوع دوم به خداشناسی منجر می شود آنهم نه خداشناسی کتابی و اثباتی که معروف به الهیات می باشند و نه علوم دینی. شناخت نوع دوم اساساً مربوط به شرح عشق بین خدا و انسان است. شناختی که در گذر زمان به دست می آید چون حاصل تباه شدن است لذا حداکثر می تواند انسان را از تباهی مصون دارد و در مسیر نابود شدن متوقف کند ولی نمی تواند انسان را نجات و هستی جاوید بخشد مگر بواسطه شناختی که در بی زمانی رخ داده است، شناختی که شناخت عرفانی یا شهودی نامیده می شود.

از کتاب فلسفه زمان ص 18

31 - کتاب صوتی (1) فلسفه زمان (در جستجوی زمان از دست رفته ) ۱۳۷۹ (Philosophy of Time)

31 - کتاب صوتی (2) فلسفه زمان (در جستجوی زمان از دست رفته ) ۱۳۷۹ (Philosophy of Time)

31 - کتاب صوتی (3) فلسفه زمان (در جستجوی زمان از دست رفته ) ۱۳۷۹ (Philosophy of Time)

31 - کتاب صوتی (4) فلسفه زمان (در جستجوی زمان از دست رفته ) ۱۳۷۹ (Philosophy of Time)

31 - کتاب صوتی (5) فلسفه زمان (در جستجوی زمان از دست رفته ) ۱۳۷۹ (Philosophy of Time)

31 - کتاب صوتی (6) فلسفه زمان (در جستجوی زمان از دست رفته ) ۱۳۷۹ (Philosophy of Time)

31 - کتاب صوتی (7) فلسفه زمان (در جستجوی زمان از دست رفته ) ۱۳۷۹ (Philosophy of Time)

31 - کتاب صوتی (8) فلسفه زمان (در جستجوی زمان از دست رفته ) ۱۳۷۹ (Philosophy of Time)

31 - کتاب فلسفه زمان (در جستجوی زمان از دست رفته ) ۱۳۷۹ (Philosophy of Time)

دانلود رایگان کتاب های صوتی و متنی استاد علی اکبر خانجانی در سایت :khanjany.com و nooreomid.net 

نشانی تلگرام: khodshenasi4@

 نشانی آپارات : aparat.com/bihamta95

دوستی و زمان

12- دوست داشتنی ترین انسان کسی است که در آخرالزمان باز هم می تواند دوست بدارد: آنجا که هیچ دلیلی و هیچ امکانی برای دوست داشتن وجود ندارد زیرا نابودی جهانگیر شده است و هر دوست داشتنی محکوم به عداوت است و هر که را دوست بداری خصم حیات و هستی خود نموده ای. زیرا زمان در وجود او از حرکت ایستاده و نفس و حال و سرنوشت او هیچ تغییری نمی کند حتی بدتر هم نمی شود. پس گوئی که تو نابودی او را دوست می داری. برای همین است که در آخرالزمان دوستی های عامیانه به جنایت و قتل منجر می شود و دوستی های عارفانه هم اکثراً به ثمری نهائی و کامل نمی رسد.

13- اگر ضد زمان ترین و ضد زمانه ترین و ضد تاریخ ترین و ضد تمدن ترین انسان جهان هستم به این دلیل است که عاشق ترین انسان جهانم. زیرا کسی که در جاودانگی قرار دارد بی نیاز است حتی بی نیاز از بودن.

14- این یک واقعیت بسیار تلخ برای من بوده است که اینک بتدریج مجبور به باور آن هستم و این واقعیت آن است که این من بوده ام که دیگران را دوست داشتم و یا برخی را عاشق بودم و کسی مرا دوست نداشت فقط همه محتاج این بودند که من آنها را دوست داشته باشم. زیرا در این دوست داشته شدن بهره های کلان و معجزه آسای مادی و عاطفی می بردند و از بسیاری از بن بست ها و بدبختی ها و عذاب ها نجات می یافتند.

از کتاب فلسفه زمان تألیف استاد علی اکبر خانجانی

همه کتاب های صوتی و متنی در سایت : nooreomid.net 

نشانی تلگرام:akharozzaman2@

حق الیقین

11- ناکامیهاست که آدمی را به خودش نزدیک می کند.

26- با مرگ، نفس بر یگانگی خویش با جهان مطلع می شود.

34- اکثر مردم سخن خویش را نمی فهمند اینست منشأ سوء تفاهم.

71- گناه، اشکال خاصی از اعمال نیست بلکه نیت خاصی در اعمال است.

80- خشم، نشانه شکست ریاست.

102- آنچه که امروزه علم تاریخ نامیده می شود جهل تاریخ است.

107- دل تو، تو را دوست ندارد بلکه دوست تو را دوست می دارد. 

پس تسلیم دوست باش تا به دوستی با دل برسی.

از کتاب حق الیقین (2000 حکمت ) تألیف استاد علی اکبر خانجانی

@khodshenasi4

مؤمن کیست؟

۴۵- مؤمنان همه مذاهب دارای اخلاق الهی می باشند و لذا به آسانی شناخته می شوند و به نظافت و نظم و آرامش و ادب و صلح و قناعت و خرد و صبر و شجاعت و سخاوت و عدالت و محبت به همگان و احترام به همه مذاهب الهی و دوستی با پیامبران خدا!

استاد علی اکبر خانجانی

کتاب سرِّ ایمان 

قانون محبت خالصانه

۹۹- هیچکس نمی تواند مرا دوست نداشته باشد قلباً.  بدین لحاظ هم یگانه دورانم.  ولی آنکه مرا اطاعت بی چون و چرا کند نجات می یابد و رشد می کند وگرنه دوستی مرا نیز از دست می دهد و آنگاه از خودش انتقام می ستاند. 

۱۰۰- هر کس را که شدیدتر دوست داشته باشم اگر به همان شدت از من اطاعت نکند و خاشع نگردد به همان شدت تباه می گردد و به عذاب می افتد.  این قانون جاویدان محبت خالصانه است. 

استاد علی اکبر خانجانی 

کتاب هستی بایستی 

عجائب خودشناسی

ھر که خود را فھم کند ھمه را فھم می کند زیرا ھمه انسانھا از نفس واحده اند .
ھر که خود را فھم کند خدا را ھم فھم می کند زیرا خداوند ذات خود است .
ھر که خود را فھم کند از سائر علوم بی نیاز می شود زیرا ھمه علوم از خودشناسی اند.
ھر که خود را فھم کند ھمه را دوست می دارد زیرا ھمه را ھمچون خود می بیند.
ھر که خود را فھم کند دروغ نمی گوید زیرا دروغ محصول نیاز است و او بی نیاز .
ھر که خود را فھم کند فریب نمی خورد زیرا به صدق رسیده است.

ھر که خود را فھم کند در خود قرار می گیرد و از دریوزه گی و دربدری می رھد.

از کتاب " دایره المعارف عرفانی " استاد علی اکبر خانجانی ج چهارم ص224

بازیهای عاطفی بشر (عشقباری )

(بازی با خدا)

دل دیگران را بدست آوردن و با آن جھت منافع خصوصی استفاده کردن نه تنھا یکی از پلید ترین عمل

انسان در زندگیست و ھمه عذابھای عظیم بشر در جھان از ھمین بابت است زیرا این بازی و سوء

استفاده از خانه خدا در وجود انسان است زیرا دل آدمی خانه خداست و منظر او در انسان.

این بازیھا در روابط خانواده گی البته امری بس رایج و عادی است . کاری که زن و شوھر نسبت به

یکدیگر می کنند و یا با فرزندانشان و متقابلاً. این ھمه جرقه ھای آتش دوزخ در حریم خانواده است .

بازی با خدا مولد آتش دوزخ است.

نوع دیگر این بازی در قلمرو دوستی ھاست که عموماً به عواقبی تراژیک میرسد. و اما کلانترین نوع

بازی آنست که دولتمردان و رھبران با ملل و پیروان خود انجام می دھند وگاه قومی را به آتش می

کشند و خود نیز در آن می سوزند. البته آنکه به غیر خدا و اولیای او دل می دھد به ھمان میزان

گناھکار است.

بدست آوردن دل البته کار سختی نیست و به شیوه ھای متفاوت حاصل می آید و گاه میتوان با یک

استکان چای این کار را انجام داد ولی نگھداری آن برای ھمیشه کار انگشت شماران است.

دلبری از ھنرھای ذاتی زنان است و لذا بیشترین پلیدی را در این جماعت شاھیدم که عرصه پیدایش

عمده عداوتھا و دوزخھاست و نھایتاً زنان را به فحشاء میکشاند که اشد عذاب است. این ھمان بازی

با عشق است : عشق بازی؟ دل خانه خدا در بشر است و فقط می توان باادای حقوق و حدود الھی

براستی دلی را به تمام و کمال بدست آورد و از آن حراست کرد و در آن خانه صاحبش را یافت. و این

اجر این ھنر عظیم در انسان است.

حکمت جاوید ( تعلیم و تربیت )

تقلید ، دزدی اعمال دیگران است .

تعلیم اجباری مولّد جباّریت است .

شعار،شعور دزدی است .

علم بی ایمان، فساد را توجیه می کند .

علم حقیقی ھرگز بفروش نمیرسد و بلکه انفاق می شود .

ھیچکس خودش را تربیت نکرده است .

کسی که ربّی نداشته باشد نمی تواند مربّی باشد.

بمیزانی که اطاعت می کنی اطاعت می شوی.

اطاعت که از محبّت نباشد موجب عداوت است .

علمی که به خودشناسی نرسد به خود فروشی می رسد.

آنکه خود را بی نیاز از مربّی می داند تربیت نمی داند.

تربیت شدن با محبّت شدن است .

ھیچکس فرزندش را تربیت نمی کند .

مرد را مرادی تربیت می کند و زن را شوھرش.

زن با تربیت مرید شوھر است .

تربیت نمودن نظر بر ذات کردن است .

غایت تربیت دوست داشتن منکر خویش است .